توی ساحل ، روی شنها، قایقی به گِل نِشَسته

منتظر به راهِ یاره ، تا بیاد امروز و فردا

اگر باران بودم آنقدر می باریدم تا دشتها و رودهای تشنه را سیراب كنم

اگرگل بودم شاخه ای از گل تقدیم وجودت می كردم

اگر اشك بودم به پایت می گریستم

و اگر محبت بودم آهنگ دوست داشتن را برایت می خواندم

ولی افسوس كه نه بارانم و نه گل و نه اشك و نه محبت

ولی هر چه هستم

دوستت دارم

كاش كه همسايه ما مي شدي

صاحب خانه ما مي شدي

در چشمانت چیست که مرا به سوی خود میکشد؟

در گرمی دست هایت چیست که دستهایم آنها را میطلبد ؟

 در آینه چشمهایم بنگر چه میبینی؟

 آیا میبینی که تو را میبیند؟

صدای طپش قلبم را میشنوی که فریاد میزند دوستت دارم

 دوست ندارم که بگویم دوستت دارم

دوست دارم که بدانی دوستت دارم .

هنوز دلم در سينه مي تپد به ياد تو براي تو و براي احساس قشنگت

هر وقت دلم هواتو مي كنه برات مي نويسم و هر وقت دل تو هوامو مي كنه

برام مي نويسي چقدر دلامو به هم نزديكه مي دونم از قداست عشقه

تنها يك آرزو دارم چشام چشاتو ببينه

دستامو گرمي دستاتو احساس كنه

موهام نوازش انگشانتو لمس كنه

تنها ياور زندگيم چه سخت است روزگار بي تو صبر كردن

دوستت دارم تا اندازه كه دلت مي خواهد

پرنده ها شعر مي خونن                            

با گلا هم بازي مي شن

روز تولد تو                                               

زمين پراز شادي مي شه

ستاره ها نور مي پاشن                          

رودخونه مهتابي مي شه

روزتولد تو                                             

ميام كنارت مي شينم

از گلشن پاك چشات                              

سبد سبد گل مي چينم

روز تولد تو                                            

پرنده ها جون مي گيرن

از قفس آزاد مي شن و                            

با نگات آروم مي گيرن

روزتولد تو                                             

درختچه ها گل مي كنن

واسه گذشتن از چشات                          

برگاشونو پل مي كنن

روز تولد تو                                            

خيابونا خاكي مي شن

چشات رو آينه ي دلم                             

مي مونن‌ حكاكي مي شن

روز تولد تو                                           

پرستوها ميان خونه

تودنيا هيچكي مثل من                           

قدر تورو نمي دونه

روزتولد تو                                           

فرشته ها بال مي گيرن

اگه نموني پيششون                            

از دوريه تو مي ميرن

روز تولد تو                                          

نسيم عاشقونه هاست

تو نيستي و بدون تو                            

دلم پراز بهونه هاست

روز تولد تو                                          

پراز عشق و حرارت

مي خوام بگم گل من:                          

احسان خوبم تولدت مبارك

و مرا ببوس تا با هر بوسه ات به آسمان پرواز كنم

نگاهم كن و التماسم را در چشمانم بخوان

قلبم به پايت افتاده است نرو

لرزش دستانم و سستي قدمهايم را نظاره كن

تنها تو را مي خواهم بگذار دوباره در نگاهت غرق شوم

و بگذار دوباره در آغوشت به خواب روم

نرو.....

نگذار دوباره تنها شوم....

نرو.....

 توي ساحل روي شن ها قايقي به گل نشسته 

يکي با چشمون گريون گوشه اي تنها نشسته

نگاه پر اضطرابش به افق به بي نهايت  

ساکته اما تو قلبش داره يک دنبا شکايت

گاه و بی‌گاه دلم هوای دریا را می‌کند. ساحل را نمی‌گویم، دریا خودِ خودِ دریا را می‌گویم. دلم می‌خواهد ساعت‌ها و روزها و هفته‌ها میان دریا باشم. در آرامش و طوفان و مهر و خشم‌اش.در این مجموعه‌ی کوتاه‌،‌ تلاش می‌کنم بگویم، چرا دریا را دوست دارم. دریا را دوست دارم، چون دلم برای لم دادن به عرشه‌ی کشتی و دیدن غروب خورشید و پرواز پرنده‌ای آزاد و تنها تنگ شده است. اما دلم هوای تو را می کند دلم تاب نوشت برای تو را دارد و از اعماق دریا تو را می جوید بهترین من دریا بهانه ای است که موجهاش تو را به من برسانند دریا بهانه ای است تا در ارامش چشمانت و رنگی آبیش وجودم از آرامش تو لبریز شود.

دریا بهانه ای برای رسیدن به تو است.

دوستت دارم مرد دریایی من (احسان خوبم)

براي تو كه خيلي وقته تنهام نذاشتي

براي تو كه خيلي وقته دلم هواتو مي كنه

براي تو كه خيلي وقته از درد دوريت دلم مي گيره

اما خوشحالم از اينكه الان مي تونم برات بنويسم

خوشحالم از اينكه مي تونم دل نوشته هامو برات بنويسم

هر چند خيلي بزرگي كه هيچ وقت تنهام نذاشتي

توي بدترين شرايط همدم شادي و غمم بودي

الهي غروب زندگي خودمو ببينم ولي هيچ وقت

عشق پاكت توي دل من غروب نكنه

كبوتر سفيد زندگي من

روز ولنتاين را به بهترين ترانه زندگيم

تبريك مي گم

عشق من احسان مهربونم ولنتاين بر شما مبارك باشه

که با تو همسفر باشم ، با تو همساز و هم آواز

بساز با من، نترس از من، نترس از سردی دستام

بخون با من، بگو با من، که با تو راهی فردام

به من معنی بده با عشق، منو با عشق احیا کن

رو به زندون تنهایی، در و پنجره ای وا کن

به این دنیای بی رنگم، بزن نقشی، بده رنگی

که دلگیرم و افسرده از این دنیای بی رنگی

منم بی پر و بال خسته، تو اما اوج پروازی

منم شعر فراموشی ، تویی که نغمه پردازی

می سوزد،کاش می دانستی شمع آرزوهای مرا باد جدایی تو

خاموش کرد.کاش می دانستی جای تو برای همیشه کنار

تنهایی من خالی ست.کاش می دانستی این دل پس از تو

دیگر ارزش نگه داشتن ندارد.کاش قصه تنهایی مرا از

چشمان بی فروغم می خواندی،اکنون روز میلاد تنها فروغ

اسمان ابری دلم است بمان به قداست عشق و تنهایم نزار